hımpff…

Kıl oluyorum bazı bazı kendime… Dövesim geliyor desem daha doğru…

Engellemek istediğim şeyler hissediyor, gizlemeye çalıştıkça görünen davranışlar sergiliyorum… 
Sinirlendim mi? Uyuz mu oldum? Ama inadına daha mı iyi görünmek istiyorum? Acımadı kiii mi demek istiyorum?
Nefes egzersizi yapıyorum, hatta tuvalette ommm diye bağırıyorum, kendimi gevşediğime inandırıyorum ve sahneye atlarcasına tuvaletten gülümseyerek çıkıyorum…
Problem ise şurada; yüzümdeki gülümseme ve sahte sakinim havası üzerimde acayip sakil duruyor ve bağıra bağıra huzursuzum diye dolandığımı hissediyorum…
Neden? Çünkü normal şartlarda tuvaletten sırıtarak çıkmıyorum, huzurlu kisvesi için sürekli salak bir sırıtış ile dolanmıyorum…
Sonra… Diyorum ki kendi kendime; bok kafalı, senin normalin böylemi azıcık gergin ol… Bu sefer o da olmuyor…
Uzun lafın kısası, sevmiyorum kendimi zaman zaman… Ki bu zaman o zaman…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: